مراسم چای در چین 78 بازدید   |   10:39 1395/06/07

فرهنگی خاص با قدمتی بسیار زیاد. شاید چیزی بیشتر از یک رفع خستگی
HotelGMT

معبد لانگا (Longhua)


معبد لانگا پاگودا شانگهای در پارک Longhua و در جاده ای به همین نام واقع شده است و به علت مراسم خاصی که در آن انجام می شود دارای شهرت است.این معبد قدیمی ترین و بزرگترین عبادتگاه در شانگهای با ۱۷۰۰ سال سابقه و ۲۰۰۰۰ متر مربع مساحت است و جزء دیدنی های شانگهای می باشد.
مراسم مخصوص این معبد به نام Bell-Striking که یکی از ۸ جاذبه جهانگردی این شهر است در ۳۱ دسامبر هر سال اجرا می گردد.
معبد لانگا که یکی از بزرگترین مجموعه معابد شانگهای است،  اولین بار در سال ۲۴۲ پس از میلاد ساخته شد. اکثر ساختمان‌هایی که در این مجموعه تماشا می کنید به طور معمول دوباره سازی شده‌اند، اما لایه‌ها و معماری‌ها از زمان ساخت در طول سلسله‌ی سانگ تا به امروز حفظ شده‌اند. این معبد در حومه‌ی شانگهای قرار دارد و به همین دلیل معمولا گردشگر زیادی به خود جذب نمی کند، از این رو برای زمان‌هایی که نیاز به آرامش و خلوت دارید می توانید به عنوان گزینه‌ی مناسبی روی آن حساب کنید تا چند ساعتی را دور از شلوغی شهر سپری کنید. البته معماری‌های این مجموعه در هر صورت ارزش بازدید زیادی دارند. .
نکته‌ها:
– بیرون از معبد نمی توان زیاد دور شد، پس سعی کنید درون آن بمانید.
– اگر دنبال مکانی هستید که استراحت کنید، به گشت و گذار بپردازید و همچنین عکس های فوق‌العاده ثبت کنید، این معبد مناسب شما خواهد بود.
– اگر در طول بازدید از معبد گرسنه شدید می توانید در داخل آن اسنک خرید و میل کنید.
– اگر خوش شانس باشید می توانید زمانی که راهبان مشغول عبادت و مناجات هستند آن‌ها را تماشا کنید.

معبد لانگا در چین

مراسم چای در چین

چین محل اصلی تولید چای محسوب می‌شود و قبل از کشورهای دیگر جهان منابع درخت چای را کشف و از آن استفاده کرده است. اگر به چین سفر کنید، به غیر از دید و بازدید کوه‌ها و منظره‌های معروف چین، سفر به محل تولید چای چین نیز نوعی انتخاب عاقلانه محسوب می‌شود. در آنجا می‌توانید شخصا متوجه شوید که چای چطور تولید می‌شود و می‌توانید چگونگی چای را بنوشید و مزه کنید.
به دلیل آنکه کوه ” مون شان ” تمام سال از مه پوشیده می‌شود و آب و هوای آنجا مرطوب است، برای کشت درخت چای بسیار مناسب است. چینیان چای را بسیار دوست دارند و این نوع عادت هزار سال ادامه یافته و حتی به بخشی واجب و لازم از زندگی چینیان تبدیل شده است. در سال های اخیر، نقش چای مورد شناسایی مردم کشورها قرار گرفته و در سراسر جهان، تب ” نوشیدن چای ” به وجود آمده و این امر نیز به پیشرفت صنعت چای چین مساعدت کرده است.
به منظور آنکه مسافران با دانش بیشتر چای آشنا شوند، کوه ” مون شان ” با استفاده از منابع محلی فعالیت‌های ذی ربط چای را برگزار کردند. مثلا تولید چای، بسیار مورد استقبال مسافران قرار می‌گیرد. آنان می‌توانند با چگونگی تولید چای آشنا شوند و در تولید چای شرکت کنند و از آن لذت ببرند.
اینکه فرهنگ چای و مراسم چای خوری چقدر در جامعه ی چین رخنه کرده است نشانگر اهمیت این نوشیدنی فوق العاده است . در ابتدا چای به عنوان یک داروی گیاهی و بیشتر درون معابد کشت می شد. بعد از آن راهب ها از چای به دلیل خواص آرامش بخشی که داشت استفاده کردند و البته از نظر آنها ، استفاده از چای نشانگر احترام به طبیعت بود.
مراسم چای با ورود مهمان به اتاقی شروع می شود که سرویس چای خوری در آن قرار دارد و با آماده کردن و پذیرایی از مهمان باچای و شیرینی های مخصوص ادامه پیدا می کند. این مراسم به صورت هنرمندانه ای سرگرم کننده و کاملاً برنامه ریزی شده است. اگر چه اکنون تمایل بر این است که مراسم در اتاقی که به همین منظور در مهمانخانه طراحی شده، صورت بگیرد. در گذشته این مراسم می بایست در اتاق کوچک مخصوصی در خارج از ساختمان و مشرف به باغ برپا می شد. تلاش می شود دکور اتاق کاملاً ساده باشد تا ذن بودیسم و فلسفه ذن را به ذهن متبادر کند. به عنوان مثال ممکن است توماری از خطاطی یا یک نقاشی به دیوار آویزان شده باشد یا گلدانی با گل های به دقت چیده شده در آن بگذارند. معمولاً در وسط اتاق اجاق کوچکی هست که برای درست کردن آب جوش و آماده کردن چای از آن استفاده می شود.چای ژاپنی از پودر چای سبز و آب داغ تهیه می شود. معمولاً رقیق و آبکی است و تعداد زیادی حباب های کوچک در آن دیده می شوند. با این حال ممکن است خیلی هم غلیظ تهیه شود.
یکی از مراسم مشهور چای خوری چینی ، گنگفو یا کنگفو نام دارد که برای مردم کشورهای اروپا هم بسیار جالب است به طوریکه به چین با تور چین سفر می کنند تا این رسم را از نزدیک لمس کنند و ببینند.
مراسم چای خوری گنگفو به شدت در سال های اخیر برای جذب توریست ها مرسوم شده است . گنگفو چا که به معنای درست کردن چای با تلاش است ، همان مراسم آماده کردن و سرو چای الونگ به نشانه ی احترام به مهمانان است . امروزه مغازه های چای در تایوان و چین که مراسم چای خوری بسیار شبیهی به هم دارند ، این مراسم سنتی را برای برای جذب توریست هایی که با تور چین راهی آنجا شده اند انجام می دهند .
تاریخ چای در چین
طبق افسانه‌ها چای اولین بار توسط یک امپراطور چینی به نام شنونگ حدود ۲۰۰۰ سال پیش از میلاد کشف شد. زمانی که در یک تابستان این امپراطور با همراهان خود به سفری دور از منطقه خود رفته بود، در حالیکه خدمتکارانش در حال جوشاندن آب برای او بودند چند برگ از بوته چای درون آب جوش شنونگ افتاد و او طعم چای را برای اولین بار چشید. امروزه چای به عنوان یکی از ۷ ضرورت اصلی در کشور چین نام برده می‌شود. در سال‌های دور چای در این کشور بیشتر مصرف دارویی داشت اما امروزه علاوه بر انواع درمان های دارویی برای استفاده روزانه و رفع تشنگی هم به کار برده می‌شود. چای سبز و برخی چای‌های مخصوص چینی از جمله oolong  پرمصرف‌ترین انواع چای در چین هستند.
مراسم چای چینی به عنوان یک مراسم آیینی سنتی در باب احترام به طبیعت و جست و جوی صلح برگزار می‌شود و آیین های بودیسم، تائوییسم و کنفوسیوس را باهم دربردارد. نام این مراسم سنتی در چین متشکل است از  “he” به معنای صلح، “jing” به معنای ساکت و آرام، “yi” به معنای لذت بردن و “zhen” به معنای حقیقت است.
یکی دیگر از این مراسم‌ های مرتبط با چای “Gung fu” نام دارد که در مناطق خاصی مثل Fujian برگزار می شود. این مراسم در سال‌های اخیر برای گردشگران تبلیغ شده و افراد زیادی برای دیدن این مراسم به چین سفر کرده اند. Gung fu در اصل به معنی « تلاش برای درست کردن چای » است و در این مراسم تشریفات آماده‌سازی و پذیرایی چای oolong به عنوان نشانه‌ای برای احترام به میهمانانی که چای برای آنها آماده می‌شود، به نمایش گذاشته می‌شود. امروزه برخی فروشگاه‌های مخصوص چای این مراسم ها را برای جذب گردشگران، برقراری تعامل و ارتباط با یکدیگر و احترام به سنت‌ها برگزار می‌کنند.
چای در دوران سلسله تانگ به اوج رواج رسید و در همین محدوده زمانی به خارج از چین صادر شد. نخست به ژاپن و کره رفت و سپس به خاورمیانه رسید. چای تا قرن ۱۶ میلادی وارد اروپا نشد. یعنی حدود ۸۰۰ سال بعد ولی از آن به بعد معمولاً به عنوان بهترین سوغات شرق به غرب برده می شد. اکنون در قرن ۲۱ چای در کشورهای زیادی پرورش داده می شود و به کشورهای بیشتری هم صادر می شود. اکنون چای یکی از پرطرفدارترین نوشیدنی ها در جهان است و مردم در سراسر جهان آن را یک نیاز روزانه می دانند.
هنگامی که چین شروع به صادرات چای کرد، لهجه کانتونی برای آن «چا» بود که در بسیاری کشورها وام گرفته شد. پرتغالی ها که در ماکائو تجارت می کردند، لغت «چا» را به کار بردند. روس ها آن را «چایی» و ژاپنی ها، هندوها و ایرانی ها «چای» تلفظ کردند. عرب ها «شایی» را به کار بردند و ترک ها هم آن را «چای» نامیدند.با اینکه چینی ها زبان نوشتاری مشترکی دارند، اما ملتی بسیار بزرگ با گویش های بسیار متفاوتی هستند. فاکین استان بزرگی از ایالت کانتون است و بندری بین المللی به نام جیامن دارد که از آنجا چای به قسمت های مختلف اروپا صادر می شود. لغت چای در گویش فاکین «Te» گفته می شود و بازرگانان خارجی وقتی چای را به سرزمین خود بردند، همین تلفظ را به کار بردند. از این رو کلمه انگلیسی برای آن «Tea» است، هلندی ها و آلمانی ها «Tee» را به کار می برند. کلمه فرانسوی «The&#۰۳۹;» است و همه ایتالیایی ها، اسپانیایی ها، نروژی ها و سوئدی ها به آن «Te» می گویند.

مراسم چای در چین

شهر ممنوعه چین (Forbidden City)

مجموعه معماری های باستانی درخشان و سحرآمیز چین در مرکز بجینگ (پکن) پایتخت این کشور قرار دارد.
شهر ممنوعه چین در جهان دارای شهرتی فراوان است. شهر ممنوعه چین در معماری های خاندان باستانی چین یک مروارید است و در جهان پردامنه ترین و کامل ترین مجموعه معماری های چوبی باستانی به شمار می رود.یونسکو در سال ۱۹۸۷ شهر ممنوعه بیجینگ را در فهرست میراث جهانی به ثبت رساند. اثر تاریخی شهر ممنوعه چین در سال ۱۴۰۶ میلادی به دستور جو دی؛ دومین امپراتور سلسله مینگ به مدت ۱۴ سال ساخته شد.
تا سال ۱۹۱۱ میلادی که سلسله چینگ از بین رفت به مدت ۵۰۰ سال ۲۴ امپراتور در شهر ممنوعه اقامت داشتند و امور کشور را سر و سامان می دادند.مساحت شهر ممنوعه بیجینگ ۷۲۰ هزار متر مربع، طول آن از جنوب تا شمال یک هزار متر و عرض آن از شرق تا غرب ۸۰۰ متر است.طراحی شهر ممنوعه از نمای کلی تا ریزترین جزییاتش طوری انجام شده که بازتابی از مقاصد فلسفی و مذهبی و نمادی از عظمت و قدرت امپراطور باشد. مانند رنگ زرد: رنگ امپراطور است که تقریبا در تمامی سقف ها از آن استفاده شده است. شهر ممنوعه بزرگترین مجموعه کاخ باقیمانده در جهان است.
شهر ممنوعه چین طوری ساخته شده که مرکز آن محصور به دیوار پکن باشد و در داخل مجموعه دیوارکشیده بزرگتری به نام شهر امپراطوری قرار داشت. در اطراف دیوار ۱۰ متری و در خارج از شهر رود حفاظتی به عرض ۵۰ متر دیده می شود. شهر ممنوعه به طور جدی طبق نظام تشریفاتی سلسله های فئودالی و استاندارد سیاسی و روحیه اصول اخلاقی ساخته شده است. طرح کلی ، دامنه ، شیوه معماری ، رنگ و تزیینات همه نمایانگر امتیازات خاندان و درجه بندی است. ۳ قصر این ممنوعه یعنی قصر تای حه ، قصر جون حه و قصر بایوحه که توجه گردشگران را بیشتر جلب می کند، محل اعمال قدرت امپراتوری امپراتوران و بر پایی مراسم پرشکوه است.
قصر تای حه، مرکز تمامی شهر ممنوعه و تخت سلطنت طلایی رنگ امپراتور در این قصر دیده می شود. این قصر نیز دارای مجلل ترین معماری در شهر ممنوعه است.در شمال میدان به مساحت ۳۰ هزار متر مربع، این قصر در سکوی مرمری سفید رنگ به بلندای ۸ متر ساخته شده است. ارتفاع آن ۴۰ متر است که به لحاظ ارتفاع، بلندترین بنای شهر ممنوعه چین است. در فرهنگ چین، اژدها نماینده قدرت امپراتوری است و امپراتور پسر آسمانی اژدهای حقیقی نامیده می شود. در درون قصر تای حه در بالا و پایین حدود ۱۳ هزار شکل اژدها تزیین شده است.تعداد قصرها و اتاق ها در شهر ممنوعه بسیار زیاد است.
به اعتقاد پیشینیان، اقامتگاه امپراتوران آسمانی دارای ۱۰ هزار اتاق است و امپراتورانی که پسر امپراتور آسمانی دانسته می شدند نباید تعداد اتاق هایشان از شمار اتاق های امپراتور آسمانی تجاوز کند.مجموعه معماری های شهر ممنوعه چین تمرکز تبلور درایت مردم چین است. از ساختار مجموعه معماری ها تا تزیینات هر اتاق و هر دیوار سرشار از اندیشه های عجیب و غریب است. مثلا سکوی سفید رنگ قصر تای حه، این قصر را مجلل تر کرده است.
در تاسیسات زهکشی در این سکو از مجسمه سازی سر نوعی اژدها استفاده شده است. به گونه ای که در ۳ طبقه این سکو جمعا بیش از یک هزار مجسمه سر این نوع حیوان استفاده شده است وهنگام زهکشی در بارش باران همانند فواره آب از دهان اژدها خارج می شود.
در میان حیاط این شهر جمعا ۳۰۸ ظرف مسی بزرگ برای ذخیره آب وجود دارد که برای پیشگیری از آتش سوزی مورد استفاده قرار می گرفتند و در زمستان افراد مخصوصی زیر این ظرف ها آتش روشن می کردند تا آب داخل آن یخ نبندد.در دوره سلسله مینگ ۱۰۰ هزار صنعتگر و یک میلیون کارگر در ساخت این شهر عظیم به خدمت گمارده شدند تا بزرگترین و کامل ترین مجموعه معماری های جهان را بسازند. مصالح ساختمانی از سراسرکشور حتی استان یونن که در فاصله چند هزار کیلومتری قرار داشت به این محل انتقال داده شد.
اشیا و کشفیات باارزش در شهر ممنوعه حفظ شده و شمار آنها به حدود یک میلیون قطعه می رسد که یک ششم کل کشفیات چین را شامل می شود. مجموعه معماری های شهر ممنوعه چین سمبل فرهنگ درخشان چین است. به عقیده معماران چینی و خارجی؛ طراحی و معماری شهر ممنوعه آثار برجسته و بی همتایی است که نشان دهنده فرهنگ و سنت دیرینه این کشور و دست آوردهای برجسته صنعتگران در زمینه معماری در ۵۰۰ سال گذشته است. در سال های اخیر شمار گردشگران شهر ممنوعه چین چند برابر افزایش یافته است به طوری که از مرز ۱۰ میلیون نفر در سال نیز فراتر رفته است.

شهر ممنوعه در چین

برچسب ها: چای ،چین ،مزارع ،مراسم چای ، ،

با ما در شبکه های اجتماعی همراه باشید

و از آخرین اخبار و دانستنیهای گردشگری مطلع شوید